Minik gözlere bakıp nerelere gidiyorum bir bilsen
O sarkık salya akan ağzın teklifsiz gülen
Gözlere bakar giderim büyük nehre okulun yanındaki
Gülüşün hatırlatır eski beni
Ne kadar yaşlandık bilmiyorum
Umutlar umutları beklerken
Koltukta oturmaya çalıştığını anımsarım bazen
Yanımda nişanlınla otururken
Yalnız değildim hala hafızam yanımda
Bazen gözlerim sizi seçemese de
Balkonda beklerken gelişinizi bisiklete binersin sanki
Hiç gitmemiş gibi
Derdim anneme ben belli etmem özlediğimi
Olmuyormuş be şimdi çıktın kapıdan
Kapatıncaya kadar zor tuttum gözlerimi
Ne menem bir şey miş bu
Baktıkça fotoğraflarınıza yeniden yaşarım
Salıncakta uçurup bana bulut topladığınız o günleri
Hiç büyümeyecekmişsiniz gibiydi aslında
Biriniz hasta biriniz usta
Ne çabuk yaşlandık ne çabuk düştü aklar
Asla büyümeyecek o güzel gözler benim nazarımda
Beni ayıplamayın bu satırları okursanız
Kucağınıza alırsanız bir hoş koku
Çıkmaz o ömür boyu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder